Gwizdka za nami, prezenty rozdane, potrawy zniknęły ze stołów … jest jednak jeszcze coś na co czekacie – wyniki naszego świątecznego konkursu!
Doskonale wiemy, jak uciążliwe bywają oczekiwania więc, by nie trzymać Was w niepewności – mimo regulaminowych 7 dni roboczych – już dziś ogłaszamy dobrą nowinę dla 20 najlepszych! Czytaj dalej
Dokładnie rok temu wystartował nasz pierwszy świąteczny konkurs. Chcieliśmy zrobić coś naprawdę dużego – zebrać jak największą liczbę polskich wydawców w ramach jednej inicjatywy.
Jak pewnie pamiętacie – udało się! Przesłaliście ponad 200 zgłoszeń, zaś my w zamian rozdaliśmy ponad 20 gier. Już wtedy wiedzieliśmy, że musimy to powtórzyć!
I powtarzamy, lecz – by Was nie zanudzić – w nieco innej, odświeżonej formie. Czytaj dalej
„Last Christmas
I gave you a board game
But the very next day
you gave it away …” Czytaj dalej
Osadnicy, Osadnicy – wszędzie ich pełno. Na forum ciągła wymiana zdań o wynikach punktowych w rozgrywkach solo, pod recenzją kolejne komentarze, na Facebooku znajomi zasypują tablicę zdjęciami ze spotkań, grają na konwentach … Wszyscy jak gdyby zapomnieli o sprawie podejrzanych ninja…
Na szczęście Wy czuwaliście zasypując naszą skrzynkę mailową dziesiątkami niewiarygodnych historii! Czytaj dalej
Czy może być lepsza okazja do zorganizowania Osadnikowego konkursu, niż urodziny autora? Chyba nie.
Zatem życząc Ignacemu Wszystkiego najlepszego! – zapraszamy czytelników i czytelniczki naszego bloga do wspólnej zabawy! Czytaj dalej
Fani gier, filmów, komiksów czy książek mają to do siebie, że wprost uwielbiają tworzyć listy. Najładniejszych, najciekawszych, najbardziej zaskakujących itd. Sam – gdy akurat nie mam co robić – układam posiadane planszówki w różnego rodzaju rankingi. Toteż mam swoje „TOP 10 gier rodzinnych”, „TOP 3 gry z kostkami”, „5 gier do, których już nigdy nie siądę” – można by długo wymieniać. Jednak z pośród wszystkich tych zestawień jedno jest na świeczniku od samego początku – zestawianie „Chcę mieć!” To tu rotacja tytułów jest największa – zapowiedzi wspinają się po szczebelkach, by po jakimś czasie – spędzonym na przeglądaniu zdjęć, instrukcji i rozgrywek – spaść na samo dno lub trafić na półkę.
Osadnikom udało się utrzymać na samym szczycie tej listy – od przecieków o planowanym wydaniu, aż po premierę. Czytaj dalej
Ostatnimi czasy w branży gier wideo możemy zaobserwować prawdziwy zwrot ku przeszłości. Co rusz pojawiają się tytuły, które na pierwszy rzut oka przypominają produkcje rodem z lat 80-tych, kiedy to rządziły telewizory kineskopowe, a pady zwisały na przewodach. Nie dajmy się jednak zwieść archaicznej grafice – w tych wydawałoby się niewielkich produkcjach kryje się głębia możliwości, której niejednokrotnie brak „dużym” tytułom.
Waleczne piksele – najnowsza gra karciana wydawnictwa Portal – świetnie oddaje ducha swych rozpikselowanych protoplastów. Tu również niepozorna forma kryje pełne możliwości wnętrze.
Czytaj dalej
– Beton – gdzie okiem sięgnąć ciągną się betonowe pola, nadgryzione czasem betonowe lasy i pustynie gruzu. Pozostały tylko Ruiny, nasza cywilizacja upadła. To czas końca powiadam, KOŃC…
– Twojego owszem – zbir wyszczerzył zęby w szyderczym uśmiechu, wywijając rewolwerem na krzywym palcu.
Szaleniec nie miał przy sobie nic godnego uwagi, ale chwila ciszy była warta zmarnowania pocisku.
– Ruiny – mój niemy przyjacielu – to nowy początek … Czytaj dalej
W Zasranych Stanach śmierć czai się wszędzie. Każdy ściek może okazać się miejscem ostatniej kąpieli, a niewinnie wyglądające pozostałości budynków Twoim własnym ekskluzywnym grobowcem. Oczywiście, jeśli nie jesteś skończonym półgłówkiem i tam gdzie desperaci widzą śmierć dostrzegasz okazję, opisane wyżej miejsca mogą otworzyć przed Tobą perspektywę nowego życia. Rządź lub bądź martwy – prosta zasada, a dla wielu motto Czytaj dalej
29 X
Sterta połamanych desek, kilka skrzyń zapasów i sprzętu, płótno żaglowe – tyle zostało z naszej ukochanej Nocnej bryzy – miejmy nadzieję, że konwój kupiecki niebawem minie ten archipelag…
Wszystko stało się tak, szybko – można powiedzieć, że Bryza pokonała zbyt wiele sztormów, a może to nasz cieśla nie przykładał się do swojej roboty? Dość jednak domysłów – musimy zacząć działać. Po pierwszym rekonesansie wyspa wydaje się być dziewicza, jak sądzę nietknięta stopą białego człowieka. Opodal plaży odnaleźliśmy niewielką jaskinię – na jakiś czas da nam osłonę przed kaprysami matki Ziemi.
Od jutra zacznę przeszukiwać plażę – być może ktoś jeszcze ocalał? Czytaj dalej