![Dice Throne: Season One Rerolled [audioRECENZJA]](https://pelnapara.znadplanszy.pl/wp-content/uploads/sites/17/2021/03/dice-845x321.jpg)
Gdybyśmy mieli wskazać jeden dźwięk, który jednoznacznie kojarzy się nam z grami planszowymi, byłby to – spływający na uszy niczym balsam – grzechot kości gotowych na ten jedyny, najważniejszy rzut. Rzut który ZMIAŻDŻY PRZECIWNIKA, DA UPRAGNIONE ZWYCIĘSTWO, SIĘGNIE PO KORONĘ WŁADZY, OMINIE WIĘZIENIE… uff, ok – ciut się zapędziliśmy…
Tak, lubimy kości :D
3.. 2.. 1.. Rozpoczynam symulację projektu „Pangea”. Cofamy się o 290 mln lat do okresu Permu. Waszym zadaniem jest ewoluować i przetrwać sterowaną gromadą fauny paleozoicznej. Gromady testowe to: Bezkręgowce, Płazy, Synapsydy i Zauropsydy. Eksperyment przeprowadzimy w oparciu o założenia ewolucji poprzez dobór naturalny. Symulacja zakończy się wielkim wymieraniem permskim. Po zakończeniu poproszę o przedstawienie wniosków. Czy są jakieś pytania?
Jeżeli graliście w jakąkolwiek papierową lub komputerową grę RPG, doskonale wiecie, jak wiele czasu potrafi zająć pieczołowite stworzenie postaci. I nic dziwnego, wszak spędzimy z naszym fantastycznym alter ego nie rzadko dziesiątki, a nawet setki godzin, musi więc być co najmniej tak wspaniały, jak my sami – no może trochę lepszy. Co jednak, gdyby z tworzenia postaci uczynić grę samą w sobie? Na taki pomysł wpadł swego czasu Keith Matejka, my zaś dokładnie sprawdziliśmy, czy z dizajnerkach starań powstał prawdziwy heros, czy zwykły eNPeC.
Carcassonne było jednym z pierwszych planszowych klasyków po jaki sięgnęliśmy, a zarazem pierwszą grą kafelkową w naszej kolekcji. Caylus stanowił wstęp do prawdziwych euro-strategii, zaś Le Havre na dobre rozkochało nas w tym gatunku. Dzięki Troyes szerzej zainteresowaliśmy się mechaniką dice placement, a nie tak dawno Orléans przedstawiło nam bag bulding… Pięć gier, pięciu różnych autorów, pięć miast i jeden kraj – Francja.